.png)
Het begon eigenlijk niet met sport.
Het begon ergens hoog in de bergen. Met wandelen, stilte en de ontdekking dat bewegen soms veel meer doet dan alleen je conditie verbeteren.
Niet achter een bureau. Maar onderweg.
Als iemand mij een paar jaar geleden had verteld dat ik ooit bezig zou zijn met het ontwikkelen van een club rondom bewegen, warmte, herstel en gezondheid, had ik waarschijnlijk hard gelachen.
Niet omdat ik gezondheid niet belangrijk vond. Integendeel. Maar omdat het voor mij nooit begon bij sport. Het begon bij een gevoel dat ik iedere keer opnieuw tegenkwam wanneer ik in Oostenrijk de bergen in trok.
Ik wandel daar inmiddels al jarenlang. Soms een paar dagen, soms een week, soms langer. En iedere keer gebeurt er eigenlijk hetzelfde. De eerste dag ben ik nog gewoon dezelfde persoon die in Nederland in de auto stapte. Mijn hoofd zit vol met werk, ideeën, plannen, verantwoordelijkheden en alles wat nog gedaan moet worden.
Dat hoort bij ondernemen. Dat hoort ook bij het leven. Maar ergens gedurende die eerste dagen gebeurt er iets bijzonders. Niet ineens. Niet van het ene op het andere moment. Meer alsof iemand langzaam het volume terugdraait.
Je merkt dat je anders gaat kijken.
De haast verdwijnt een beetje naar de achtergrond. Je begint weer op te merken hoe mooi het eigenlijk is waar je loopt. Je wordt nieuwsgierig naar kleine dingen. Naar het pad. Naar de lucht. Naar water dat langs de stenen stroomt. Naar het moment waarop je even stil blijft staan zonder dat daar meteen een reden voor hoeft te zijn.
En iedere keer verbaast mij hetzelfde opnieuw. Want op papier zou ik me eigenlijk moe moeten voelen. Ik loop uren per dag, klim honderden hoogtemeters en draag een rugzak. Mijn benen protesteren soms behoorlijk aan het einde van de dag. Maar toch voel ik me vaak beter dan wanneer ik thuis een weekend nauwelijks iets gedaan heb.
Dat vond ik altijd fascinerend. Blijkbaar ontstaat ontspanning niet altijd door stil te zitten. Soms ontstaat ontspanning juist doordat je je lichaam eindelijk weer gebruikt op een manier die logisch voelt.
Misschien hebben we minder nodig dan we denken.
Ik heb mezelf die vraag de afgelopen jaren vaak gesteld. Ligt het aan de lucht? Aan de natuur? Aan de stilte? Aan de bergen zelf? Misschien allemaal een beetje. Maar volgens mij zit het antwoord vooral in de combinatie.
Je beweegt veel. Je bent buiten. Je leeft eenvoudiger. Je drinkt water omdat je lichaam erom vraagt. Je eet omdat je energie nodig hebt. Je rust wanneer je moe bent. En ineens krijgen gewone dingen weer waarde: een warme douche, een kop koffie, een bord eten, een gesprek onderweg of een bankje met uitzicht.
Terug in Nederland hoorde ik hetzelfde verlangen terug.
Als oprichter van Swimm spreek ik al jarenlang klanten die bewust bezig zijn met kwaliteit van leven. Mensen die nog volop in het leven staan. Die reizen, wandelen, fietsen, plannen maken en graag actief blijven. Mensen die van binnen vaak nog steeds ongeveer achttien zijn, terwijl hun paspoort inmiddels iets anders beweert.
Maar in die gesprekken hoor ik ook steeds dezelfde dingen terug. Dat energie minder vanzelfsprekend wordt. Dat het lichaam af en toe iets anders begint te vertellen. Dat bewegen langzaam uit de week verdwijnt. En dat sporten voor veel mensen steeds vaker voelt als iets dat moet, in plaats van iets dat echt iets toevoegt.
Wat mij vooral opviel, is dat veel mensen zich helemaal niet thuis voelen in de wereld die wij inmiddels van sport hebben gemaakt. De spiegels, de prestatiedruk, de cultuur van harder, sneller en meer. Terwijl de meeste mensen helemaal niet op zoek zijn naar harder, sneller en meer. Ze zoeken energie. Vrijheid. En het gevoel dat hun lichaam hen ondersteunt in alles wat ze nog willen doen.
.jpg)
Misschien hoeven mensen niet nóg harder hun best te doen. Misschien moeten we het ze gewoon makkelijker maken om weer in beweging te komen.
Aan de ene kant stonden de lessen uit de bergen. Aan de andere kant stonden de gesprekken die ik al jarenlang met klanten voerde. En ergens daartussen ontstond langzaam een idee.
Wat zou er gebeuren als je een plek bouwt waar bewegen niet voelt als een verplichting? Een plek waar je kunt zwemmen, aan je conditie kunt werken, je spierkracht kunt onderhouden, warmte kunt ervaren, kunt ontspannen en een kop koffie kunt drinken. Een plek waar je mensen ontmoet als je daar behoefte aan hebt, maar waar je ook gewoon even met rust gelaten mag worden.
Geen sportschool. Geen wellnesscentrum. Een nieuw ritme.
Ik denk eerlijk gezegd dat Swimmpoint iets anders probeert te zijn dan wat we al kennen. Geen sportschool waar prestaties centraal staan. Geen wellnesscentrum waar ontspanning een uitzondering is. Maar een club waar bewegen, warmte, rust en ontmoeting samenkomen in een ritme dat mensen kunnen volhouden.
Een plek waar je niet komt omdat er iets mis is, maar juist om ervoor te zorgen dat het goed blijft gaan. Waar je werkt aan conditie en kracht, maar zonder de sfeer van een traditionele fitnessclub. Waar je zwemt, ontspant, herstelt en daarna misschien nog een kop koffie drinkt.
Niet om jong te blijven. Maar om nog lang te kunnen blijven leven op de manier waarop je graag leeft. Vrij om te wandelen, reizen, fietsen, skiën, met kleinkinderen te spelen of gewoon de dingen te blijven doen die jouw leven mooi maken.
Water, warmte, beweging en aandacht.
Misschien is dat uiteindelijk wel de echte inspiratie geweest die ik uit Oostenrijk heb meegenomen. Niet de bergen zelf. Niet de wandelingen. Maar het besef dat een mens zich ontzettend goed kan voelen wanneer beweging, warmte, ritme en rust weer vanzelfsprekend onderdeel worden van het leven.
Zwemmen
Water als basis. Rustig, krachtig en op je eigen manier.
Conditie
Werken aan uithoudingsvermogen zonder prestatiedruk.
Kracht
Onderhoud voor je lichaam, zodat je vrij blijft bewegen.
Warmte
Sauna, ontspanning en herstel als vast onderdeel van je ritme.
Ontmoeting
Koffie, rust en contact. Of juist even helemaal niets.
Je hoeft niet te wachten op de volgende vakantie.
Dat gevoel van ruimte, rust, helderheid en energie hoeft niet alleen ergens boven op een berg te bestaan. Natuurlijk kunnen we de Alpen niet naar Nederland halen. Maar we kunnen wel een plek maken waar iets van dat ritme terugkomt in het gewone leven.
Een plek waar je binnenkomt en merkt dat de haast buiten mag blijven. Waar je niet bezig bent met bewijzen, maar met onderhouden. Van je energie. Van je lichaam. Van je hoofd. Van jezelf.
Dat is wat ik met Swimmpoint wil bouwen. Een premium club waar je graag naartoe gaat. Niet omdat het moet, maar omdat je jezelf er simpelweg beter door voelt.
Misschien herken je het gevoel.
Dat je weet dat je meer wilt bewegen. Dat je gezonder wilt leven. Dat je meer energie wilt hebben. Maar dat het leven er steeds tussendoor komt.
Misschien is het tijd om daar samen iets aan te veranderen.
Wij zijn alvast begonnen.
Mark Smits
Oprichter van Swimm en Swimmpoint